Vitae forma vocatur, Pros Robaer <pros@no-spam>, die Wed, 10
Dec 2003 22:08:41 +0100, in littera <3FD78DF3@no-spam> in foro
be.politics (et aliis) vere scripsit quod sequitur:
>F u s t i g a t o r <Fustigator@no-spam> schreef:
>
>>>Ja, het is ondertussen wel duidelijk dat je afstammelingen er
>>>niet in geslaagd zijn, je fatsoenlijk op te voeden... ;-)
>
>
>> Moet jij es proberen!:-)))
>
>'t Is toch allemaal minder eenvoudig dan het soms lijkt.
>Toen ik vanmiddag m'n inkopen deed in de plaatselijke
>supermarkt, stond er een moeder en haar 7-jarig (±?) joch voor
>me aan de kassa. Die laatste had blijkbaar zijn zin niet
>gekregen, want ik hoorde hem zeggen dat zij "een slechte moeder
>was, die niets om haar kinderen gaf". Gevolgd door nog wat
>taferelen van dien aard. Van moeder's kant volgde wat gedreig
>met een mep om de oren (wat het joch zichtbaar deed inkrimpen -
>zij het tijdelijk), maar meer niet.
>
>Deze draad indachtig, vroeg ik me af, hoe ik de situatie zou
>aangepakt hebben. En ik moet toegeven dat ik het niet weet.
>Geen van m'n 4 dochters heeft zich ooit misdragen buitens huis,
>terwijl ik er bij was. En bij moeder de vrouw was het net zo.
>Thuis durfden ze wel kwapitserij uithalen, maar eens we de deur
>uit waren, gedroegen ze ze zich steeds als engeltjes.
Hij is onze ervaring met onze drie zone en twee dochters (nu 35 =>24
oud) ongeveer idem: thuis kon soms wel wat gebeuren maar in winkels en
zo werd er nooit wangedrag geobserveerd.
>En ja, dan is het natuurlijk gemakkelijk mistoestanden aan een
>"slechte opvoeding" te wijten, zeker als je zelf nooit echt
>problemen hebt gehad met je afstammelingen...
In mijn opinie is het een kwestie om zich consequent en rechtvaardig
tov de kinderen te geedragen als ouders. Natuurlijk gaan ze proberen
om "d'er onderuit" te geraken in voor hen voordelige toestanden, maar
als de grenzen duidelijk afgebakend worden en als alle beslissingen
redelijk worden gemaakt en indien er vragen zijn, eerlijk beantwoord
en beredeneerd worden, moet je geen wangedragingen in publiek vrezen
vanwege het nageslacht.
Ook is een ludieke afstraffing (waar en indien mogelijk) een betere
methode dan gewoon te tieren en blazeen met of zonder hardhadige
handtastelijkheden.
Voorbeeld: toen mijn ouidtste zonen 14 en 12 waren deden ze
nachtelijke excapades door via de regenwatergoten stiekum vanuit hun
kamers uit te breken en naar de kroeg te gaan, eens we zelf in bed
waren. Dit hadden we na een paar keren door. Daar ze steeds 's nachts
via de keukendeur weer naar binne kwamen, heb ik gewoon een plastic
emmer met water gevuld op d edeur tussen de keuken en de hal in
evenwicht gezet, en de deur op een kier gelaten. Het resultaat liet
niet op zich wachten, en onder het gevloek van de bepsrekelden, werd
ik wakker en kregen de vraag "wat doen jullie hier op dat uur?" en er
werd gewoon de zaak besproken , ook nog eens 's anderendaags.
afspraken werden dan gemaakt terbetreding der lokale kroegen, ivm de
leeftijd de uren enz. Straffen was dus niet nodig: ze hadden zichzelf
al gestraft.
--
Fusti
F u s t i g a t o r wrote:
>
> Voorbeeld: toen mijn ouidtste zonen 14 en 12 waren deden ze
> nachtelijke excapades door via de regenwatergoten stiekum vanuit hun
> kamers uit te breken en naar de kroeg te gaan, eens we zelf in bed
> waren. Dit hadden we na een paar keren door.
Wees blij dat het geen twee dochters waren die andere excapades maakten
of je zat na die een paar keren misschien al met twee zwangere dochters
opgescheept.
Nog maar eens bewijs........dat je nooit totaal in de hand hebt wat je
kinderen doen ook al voedt je zo goed op als je kan.
Nog maar een bewijs dat je nooit 100% vat hebt op ze en dat iedereen
zijn kinderen soms wel eens een klein zijsprongetje kunnen maken. Bij de
ene tiener gebeurt dat dan zonder 'accidentjes', bij een andere tiener
met. Meestal kan je ze dan bijsturen zoals jij gedaan hebt.
Was jij op dat moment een slechte ouder of was jou opvoeding slecht
omdat je niet wist dat je zonen excapades maakten naar de
kroeg?............ Nee.
Net zo min zijn alle ouders van tieners die zwanger worden slechte
ouders of is hun opvoeding slecht.
F u s t i g a t o r <Fustigator@no-spam> schreef:
> In mijn opinie is het een kwestie om zich consequent en rechtvaardig
> tov de kinderen te geedragen als ouders. Natuurlijk gaan ze proberen
> om "d'er onderuit" te geraken in voor hen voordelige toestanden, maar
> als de grenzen duidelijk afgebakend worden en als alle beslissingen
> redelijk worden gemaakt en indien er vragen zijn, eerlijk beantwoord
> en beredeneerd worden, moet je geen wangedragingen in publiek vrezen
> vanwege het nageslacht.
Ik moet zeggen: een "nee" bleef steeds een "nee", en een "ja"
een "ja"; voor zover dit toepasselijk was, natuurlijk.
Ook nu zullen mijn dochters niet op het idee komen, me twee maal
hetzelfde voorstel te doen; vaak weten ze het antwoord op
voorhand, en doen ze niet eens de moeite het voorstel op tafel
te brengen... ;-)
> Voorbeeld: toen mijn ouidtste zonen 14 en 12 waren deden ze
> nachtelijke excapades door via de regenwatergoten stiekum vanuit hun
> kamers uit te breken en naar de kroeg te gaan, ...
Oeioeioei! Zo heb ik eens bijna een uur op een plat dak
gelegen, terwijl mijn ouders naar een "inbreker" zochten.
Niet omdat ik het huis niet mocht verlaten, maar omdat ik 's
zaterdags enkel in m'n kostuum uit mocht gaan. En dus klom ik
stiekem naar mijn kamer terug om alsnog een jeansbroek aan te
trekken... ;-)
--
Vriendelijke GNUtjes,
Pros
"Pros Robaer" <pros@no-spam> schreef in bericht
news:3FD8E162@no-spam
> Ik moet zeggen: een "nee" bleef steeds een "nee", en een "ja"
> een "ja"; voor zover dit toepasselijk was, natuurlijk.
> Ook nu zullen mijn dochters niet op het idee komen, me twee maal
> hetzelfde voorstel te doen; vaak weten ze het antwoord op
> voorhand, en doen ze niet eens de moeite het voorstel op tafel
> te brengen... ;-)
Dat is dan het verschil tussen de vroegere generaties ouders en de
huidige, zeker? Er wordt nu meer "onderhandeld" in gezinnen, en
dat is niet per definitie slecht. Evenmin hoeft het duidelijkheid
in de weg te staan. Mijn kinderen brengen vaak argumenten aan waar
ik niet aan gedacht had, en waar ik alsnog voor bezwijk. Zo leren
ze nadenken over waar ze mee bezig zijn, en dat ze iets kunnen
bereiken in het leven als ze maar hun hersens gebruiken.
Moene
